Virus.

on woensdag 25 april 2018

Wegens een venijnig virusje .... ben ik even off-line. 😴

Tot gauw.


mijn uitzicht 

Toen wij naar Rotterdam vertrokken ...

on maandag 23 april 2018





Gisteren ging de reis naar Rotterdam.

Robbert was jarig. Al een kwart eeuw is hij onze zoon. Ongelofelijk hoe snel dat gaat. Al die volwassen kinderen .... man man voor mijn gevoel zijn ze er nog maar nét.

Jaja de tijd die raast maar door.

Kado inpakken, met natúúrlijk een groenteplantje erbij en uiteraard ook eten en drinken. Robbert heeft het geluk de pech dat er nog niks op de tuin staat. En we wilden nét vertrekken .....







...... en toen app-te oudste dochter. Die woont inmiddels ook in Rotterdam. Of ik misschien ...... héél misschien eraan gedacht had om dat gordijn voor haar te maken?? En of ik niet vergat om dat mee te nemen?

Gordijn? Oeps ..

Ze heeft een kamer met een groot raam op het oosten, zonder gordijn ervoor. En dus schijnt die zon héél vroeg in de ochtend pal haar kamer en haar bed in. Lastig. Dus, ik zou een gordijn maken. Nou, lappen zát!

Maarre .... ik was het dus vergeten.






Tja en wat doe je dan? In vijf minuten?

Je grist een dikke lap van de stapel. Verduisterende stof. Prachtig lichtgrijs was hij ook nog. En je graait een busje veiligheidsspelden mee. En dan .... vertrek je naar Rotterdam!

Het huis van Bob en Merel stond uitnodigend wagenwijd open. Want de bel was kapot. En daar zat iedereen. Alle familie van weerskanten, en een tafel vol lekkere happen, en de ramen wagenwijd open met dat prachtige weer.

Geen foto's hier. Want overal stond iedereen op. Haha en dan mag het niet, dus. 📷








Voor het eerst bij een kind thuis de verjaardag vieren. Heel bijzonder. Want tot nu toe was dat altijd nog bij ons. En wat hadden ze hun best gedaan!

Toen we veel later weer hoog en breed thuis waren kreeg ik weer een app-je van oudste dochter. Het gordijn hadden ze in elkaar gefabriekt. Het paste precies. Het kan zelfs open en dicht! Hándig!! 😊

En nee, ik hoef geen 'echt' gordijn meer te maken. Ach ja want die kamers waar ze wonen is toch altijd maar voor even.


**********

En verder? Vandaag? Nou, maandag he? Druk geweest weer vandaag. Huis en tuin. En amper foto's gemaakt, behalve ... van de tomatenkwekerij, met Bekje, op haar lievelingsplekje.

Het is ongeveer 35 graden op die vensterbank. Zo'n kat toch he? Hoe heter hoe beter.






Oja .... en ook nog eentje van een ander diertje ... of eigenlijk van de hapjes die dat diertje heeft genomen. Omdat er nog maar weinig groeit op de tuin, behalve dan mijn jonge kooltjes enzo ... zijn er vele vele kleine hapjes uit de blaadjes genomen, door hongerige kevertjes en torretjes.

Zet hem op kolen! Laat je niet kisten!

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱






Met de noabers op excursie.

on zaterdag 21 april 2018




Overal op het platteland zie je ze ... van die 'buurtschapjes'. Dat is een overblijfsel van vroeger. Met de gezinnen in je direkte omgeving vorm je een groepje. Je houdt bijvoorbeeld een jaarlijkse picknick of barbeque. Je helpt elkaar bij problemen of ziekte. Je viert soms jubilea of verjaardagen samen. Elk buurtschap doet het op z'n eigen manier.

Erg leuk, die traditie. Wij hebben ook zo'n buurtschap.

En onlangs kwam een man uit onze buurt, Erik, op het idee om dat nog wat breder te trekken. Wat uit te breiden. Hij heeft contact gezocht met flink wat gezinnen in de buurt, allemaal wonend aan de Beentjesgraven.

Het is de bedoeling dat we elkaar beter leren kennen. En ook om gezellige en duurzame activiteiten te organiseren. Zoals planten, bomen en moestuin zaden uitwisselen. En elkaar helpen bij grotere klussen. Bijvoorbeeld een pad aanleggen. Of iets slopen. Of bomen planten of groot snoeiwerk.

Een belangrijk doel is om de natuur in onze omgeving te onderhouden en te versterken. Bijvoorbeeld door overal bloemenveldjes aan te leggen.





Met een paar man organiseren we nu af en toe een activiteit. Het is dus begonnen! En er is animo genoeg! Iedereen wil wel wat meer weten van de buurt, en van de buren. En af en toe aan een leuke activiteit meedoen.

Vandaag hadden we een excursie langs de Beentjesgraven. En Martijn, die ecoloog is, vertelde wat er daar allemaal te zien en te horen is aan wilde natuur.

Het was verschrikkelijk leuk! Er blijken allemaal hele leuke mensen in onze buurt te wonen! Zelfs een echte molenaar!







Het rondje dat we lopen ken ik goed. Maar met de uitleg van Martijn zie je ineens weer hele nieuwe dingen. Zoals ... dat er in de waterberging, waar we elke dag doorheen lopen, de Zonnedauw te zien is.

Zonnedauw. Dat kleine vleesetende plantje. Dat groeit daar. En daar stappen we dus elke dag op. 😲







'Wat een leuk boerderijtje,' zei een mevrouw.
Ja, vind ik ook. Het is ons huis! :))

En de koeien. Die staan daar al weken. Te drinken. Maar de kinderen keken hun ogen uit hoe die koe uit zo'n pompje kan drinken. Ertegenaan duwen met de neus, en dan pompt ze het water op.

Ja dan zie je dat zelf ook weer anders. Het is echt knap van zo'n koe.







Er was zelfgebakken koek, en knappertjes, en kruidcake en koffie en fris.

Erg leuk gedaan, Martijn en Erik. Dank jullie wel.

En de volgende excursie is al genoteerd. Eind juni, als de hele wereld in volle bloei staat, komt deel twee. En we gaan ook een keer met z'n allen boompjes trekken in de waterberging. En een zomerfeest houden.

En nog meer.

Buurtcontact. Heel waardevol. Niet alleen op het platteland trouwens.






Wij aten vanavond dus maar lekker simpel. Geen tuin te zien op de borden.

En morgen ... een hele rustige dag! Ik wens je een fijn weekend en zie je weer op maandag! ;-)


Het tuintje van Wim (2) .... en nog veel meer.

on vrijdag 20 april 2018




Hoera!!! De vlag kan uit!!

En bij gebrek aan een vlag nemen we de blouse, en dat wordt dan een vrolijke wapperende vlag op het land. Want ... het spitten is af! 😊

Maar voor het zover was ....



06.30  Opstaan. Ochtendrituelen, zoals ontbijten en aankleden en de dieren verzorgen. En met Brit wandelen. Huis opruimen. Dan naar de tuin. Spitten.

10.00  Koffiedrinken. Bij de kippen. Want daar is een bankje in de schaduw. En zo hoor je nog es wat, over kippenlief en kippenleed.





Gipje, het gele kipje, komt als eerste haar hart uitstorten.

'Het is niet altijd makkelijk hoor, als je de mooiste bent!'
'Ben jij dan de mooiste, Gipje?'
'Jazeker. En alle dames zijn jaloers. Als ik 's middags met Jan Haan ... eh .. een middagdutje doe ... dan zit de hele harem te kakelen en te koeren en koekeloeren en iedereen bemoeit zich ermee. Geen spatje privacy heb je hier!'

En kijk daar komt Ma Kip, die de hele dag met Pino aan de kuier is.

'Hoe gaat het, Ma Kip?'





'Nou kakeldekippers het valt niet mee de hele dag zo'n puber achter je aan. Je verzorgt hem als een prins maar dankbaar? Ho maar. Heeft meneer een eigen drinkbakje, dan zeurt hij weer dat alle kippen uit zijn bakje drinken.'

'Ja Ma Kip, het valt niet mee he, op die leeftijd.'






'Nee zeg dat wel. Het dons was niet goed genoeg, te kinderachtig, vond meneer, en toen kreeg hij een verenpakje, op de groei natuurlijk want het geld groeit me niet op de rug. En nu klaagt hij dat het weer te groot is. De veren slepen over de grond. 't Is ook nooit goed!'

Maar een volgend moment pikt Ma Kip heel zorgvuldig en vol liefde de mooiste zaadjes op en legt ze voor Pino neer. Haar enigst kind. Mopperen kan ze goed, maar ze is stapelgek met hem.

10.30  We beginnen aan het allerlaatste stuk van de moestuin.





12.30  Tijd om te eten. Onderweg van het land naar huis pluk ik blaadjes van de weegbree, van de wilde postelein, wat jong knoflookblad en maggiblad, bieslook, wat jonge netels, wat paardebloem en wat er verder op mijn pad groeit, aan eetbaars.

Al die kruiden gaan in een voorjaarssoepje. Het recept is simpeler dan simpel. Je brengt een pannetje water aan de kook. Daar gaan maggizaden in en korianderzaad en dille en chilipeper en wat zout, en  wat je verder aan kruiden hebt. Dan de fijngesneden groene kruiden erbij.

Kort koken, en pureren.







Om de soep te binden nam ik een klein handje rogge en een handje zonnebloempitten. Fijnmalen. Maar je kunt ook gewoon twee volle eetlepels bloem nemen.

Strooi het maalsel of de bloem in de kokende soep, hou aan de kook, en tegelijk met de garde goed roeren,. Tot slot op smaak brengen met een scheut room, en eventueel nog peper en zout.





De lunch, in dit spit-seizoen, is een echte rustpauze. Met de nadruk op rrrrrust. Tijdens of na het eten een rustig muziekje, en wat mooie teksten lezen. En zeker géén krant erbij en géén lijstjes.

En dan op de bank. Plat op de rug, met een kruk onder de knieën. Dat is echt een weldaad voor je onderrug. Eigenlijk wil ik dan even mediteren maar val na 2 seconden als een blok in slaap.

Grappig genoeg duurt die powernap elke middag precies 20 minuten. Echt, altijd.





13.30  Tijd voor Brit. Maar eigenlijk .... wil ze helemaal niet wandelen.

Hoezo ... wandelen midden op de dag?? Als het kei-heet is?? Met mijn dikke zwarte pels? Zijn we niet wijs ofzo??

Nou okee goed dan. Dan maar wandelen. Maar dan wel door de sloot.






Haha leuk hoor zo'n hond. Ik ging bijna mee de sloot in. Was ook niet erg geweest.

14.30  Ik loop meteen door naar Wim, omdat ik dat tuintje zou omspitten. Het is er doodstil. Waarschijnlijk doen meneer en mevrouw een dutje. Heel verstandig met deze temperatuur.

Ik heb een spade meegenomen, en ga maar beginnen aan dat tuintje. Het is een plek tussen de struiken, maar wel met de zon erop. Wim heeft er wat compost op gestort, het is vooral verteerd blad.





Na een half uur is het klaar. Een tuin van acht vierkante meter, inclusief paadjes! U vraagt wij spitten! 

Het is nog niet helemaal goed. Omdat er nogal wat groen omheen staat zullen er veel slakken naar de tuin komen. Dus er moet nog een 'kaal' strookje omheen. En er moet ook nog voeding op, want de bodem is te zanderig. Dat kleine beetje bladcompost van Wim is niet genoeg.

Kippenmest zou mooi zijn, of rijke compost. Ik zal binnenkort een kruiwagentje brengen. En kijk wat een mooi beeldje hier in de tuin staat ....





Als ik terugloop fietsen er zwermen jongelui langs, op weg naar de zwemplas in het bos. Het lijkt wel hoogzomer! Haha je kunt je haast niet voorstellen dat je een paar weken geleden nog de hele dag liep te hannesen met die bevroren drinkbakken van de dieren!

15.30  Weer naar de tuin!






En dan dus het HOERA moment! Het zwaarste werk zit erop. Het spitten is klaar.

Ik heb wel een hele stomme fout gemaakt. Het is zó stom, dat ik het maar even voor me uitschuif om het erover te hebben. Eerst een oplossing verzinnen, en dan kom ik ermee voor de dag.

Kijk daar komt Brit ook aan. Die denkt, wat is dat nou weer met die blouse van vrouwtje??

Als ik een schoffel door de armen steek vindt Brit het helemaal eng





Wat een griezelig raar dun vrouwtje!! Wegwezen hier!

Groot voordeel van het spitten is ook, dat Brit nu netjes op de paden blijft. Geen gegraaf meer in de bedden.





Tussendoor   Veel drinken. Zoals limonade, met een scheutje appelazijn. Klinkt raar, maar dat helpt beter voor de dorst dan alleen limonade.

17.00  Ook de basis voor de kas is gelegd. Daar had ik zelf niet veel werk aan, ik mocht alleen wat zand en wat water halen. En toekijken. Het ging erg keurig, met een loodlijntje werd de fundering precies evenwijdig aan de kapschuur geplaatst.






Op alle hoeken van de kas wordt een vierkant gat gegraven. Behoorlijk diep. Tot op het vaste zand. In die gaten wordt water gegoten, en dan scherp zand gestrooid. Zo krijg je op die vier punten een hele sterke basis.

Daar komen dus de hoeken van de kas op. Staat hij als een rots!

Kijk hier zie je zo'n gat, en dat vaste zand. Of zie je het niet? Want het was al bijna donker.




23.15    ....... gaap ...... nou het is maar goed dat het niet elke dag zo druk is. Morgen .. is het vooral veel wandelen.

Slaap lekker! 😉


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...